Η ντροπή της παιδικής πορνογραφίας.

Δεν με ενδιαφέρει καθόλου πως λέγονται και ποίοι είναι όλοι αυτοί που με τον ένα η τον άλλο τρόπο εμπλέκονται σε αυτό το απαράδεκτο σκηνικό προσβολής των παιδιών μας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Είναι γεγονός ότι πρόκειται για κάποιο άλλο είδος συνανθρώπων μας που μόνο οι γιατροί μπορούν να δώσουν απαντήσεις.
Σήμερα, πρέπει να καταδικάζουμε τέτοιες απαράδεκτες και βάρβαρες ενέργειες απέναντι στα παιδιά μας. Ισως, όλοι αυτοί, να μην έχουν γνωρίσει την αγάπη, την τρυφερότητα, την αθωότητα, την μαγεία που εκπέμπουν τα παιδιά μας σε αυτή την κοινωνία. Ισως να μην έχουν κρατήσει ένα παιδί από το χέρι και να περπατήσουν, να παίξουν, να μιλήσουν.Ισως να μην έχουν σταθεί δίπλα σε ένα παιδί την ώρα που κοιμάται και που στέλνει την γλυκειά του αναπνοή σε όλο τον πλανήτη.Ισως τέλος να μην φαντάζονται ότι δεν υπάρχει πιο ευαίσθητη, πιο γλυκειά, πιο τρυφερή στιγμή όταν το παιδί σου σε κοιτάει στα μάτια και σε ρωτάει με το δικό του ανόθευτο, καθαρό και αφοπλιστικό τρόπο ΓΙΑΤΙ.
Δεν πρόκειται να σταματήσω να πολεμάω αυτό το αίσχος αυτή την προσβολή απέναντι σε όλους μας. Διάβασα ότι ο Αινστάιν έλεγε ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι υπάρχει πολιτισμός όσο και ένα παιδί στον κόσμο αυτό υποφέρει.Είναι μια μεγάλη αλήθεια.
Θα αντισταθούμε με όλα μας τα μέσα σε αυτή τη ζούγκλα που έρχεται να μας κατακτήσει.Θα πολεμήσουμε με όλα μας τα μέσα για να επικρατήσει ο άνθρωπος-λέξη ελληνική με βάθος και περιεχόμενο-στο σκηνικό του τρόμου και της νύχτας.(Αξίζει να δείτε τον χυδαίο και επιφανειακό τρόπο παρουσίασης από την τηλεόραση, με προβολές σκηνών κλπ)
Γιατί δεν καλούν τα παιδιά στα μέσα να μας δείξουν πώς φαντάζονται, πως ονειρεύονται τον κόσμο και να τους δώσουμε τα μέσα που εμείς σπαταλούμε αλόγιστα για να τον οικοδομήσουν; Μήπως τα θέλουμε για κομπάρσους στη βουλή των εφήβων; Στο δικό μας θέατρο, με δικό μας σκηνικό, με δικό μας σενάριο και με προδιαγεγραμμένο το τέλος;
Πάρτε τώρα τα παιδιά σας και βγείτε μαζί τους, μιλήστε, παίξτε, γελάστε και αφιερώστε τους χρόνο, πολύ χρόνο.Και μη ξεχνάτε τα άλλα παιδιά. Τα παιδιά της Φλόγας, των χωριών SOS, του Χαμόγελου του παιδιού κλπ.Είναι δικά μας παιδιά και μας χρειάζονται.