Είμαι ερωτευμένος με το Παρίσι, πολλά χρόνια. Πολλοί λένε ότι ο έρωτας κρατάει λίγο και είναι έντονος ενώ η αγάπη είναι ήρεμη και έχει διάρκεια. Ο δικός μου έρωτας για την πόλη του φωτός έχει και διάρκεια και ένταση.
Kάθε φορά που επισκέπτομαι το Παρίσι, χάνομαι, ονειρεύομαι. Λειώνω από την επιθυμία να περπατήσω στα δρομάκια του Καρτιέ Λατέν, να ψάξω με τις ώρες τα βιβλιοπωλεία για second hand βιβλία , να κάνω μια βόλτα με το ποταμόπλοιο, να επισκεφθώ το μουσείο Quai Branly η το Guimet η το Λούβρο, να μυρίσω τα φρεσκοψημένα κρουασάν βουτύρου, να φάω στα όρθια μια κρέπα σοκολάτας και να μεθύσω με ένα λευκό αρωματικό κρασί του Ρωδανού.
Πρόσφατα επισκέφθηκα μια έκθεση στο Quai Branly που έγινε για πρώτη φορά στην Ευρώπη με έργα από τους Εσκιμώους. Η έκθεση "Les Arctiques" ήτανε εντυπωσιακή και περιείχε πολλές κατασκευές από ξύλο και κόκκαλα ζώων.Επειδή δε πολλά έργα ήτανε πολύ μικρά γι αυτό στη είσοδο έδιναν δωρεάν μεγεθυντικό φακό.Χαίρομαι αληθινά που αυτή η πόλη αγκαλιάζει το φως που σκορπάει ο πολιτισμός μας σε κάθε γωνιά της γής. Το διαφορετικό, το ξεχωριστό, το αλλοιώτικο έχει πάντα εδώ το σπίτι του.
Το Παρίσι " η πόλη της αιώνιας νεότητας" η παγκόσμια πρωτεύουσα των γραμμάτων και των τεχνών μας σπρώχνει συνέχεια προς το όνειρο, την αναζήτηση, την αυτοκριτική, την αυτοβελτίωση.
Το ταξίδι μου τελείωσε καταπκληκτικά γιατί ταξίδεψα business class και έτυχα εξαιρετικής εξυπηρέτησης από το πλήρωμα της αγαπημένης μου αεροπορικής εταιρείας AIR FRANCE- πολύ ευγενική και επαγγελματίας αεροσυνοδός, πλούσιο γεύμα, περιοδικά και εφημερίδες, τέλειο κόκκινο κρασί Bordeaux - που δυστυχώς εκείνη την ημέρα είχε πολύ λίγους επιβάτες.
Γύρισα "νεώτερος" στην Αθήνα και ένοιωσα για άλλη μια φορά στη γλώσσα μου λίγο από το νέκταρ της "αιώνιας νεότητας". Τώρα ετοιμάζω το επόμενο ταξίδι για τον φανερό έρωτα μου.Αρχισε ήδη να μου λείπει...
Kάθε φορά που επισκέπτομαι το Παρίσι, χάνομαι, ονειρεύομαι. Λειώνω από την επιθυμία να περπατήσω στα δρομάκια του Καρτιέ Λατέν, να ψάξω με τις ώρες τα βιβλιοπωλεία για second hand βιβλία , να κάνω μια βόλτα με το ποταμόπλοιο, να επισκεφθώ το μουσείο Quai Branly η το Guimet η το Λούβρο, να μυρίσω τα φρεσκοψημένα κρουασάν βουτύρου, να φάω στα όρθια μια κρέπα σοκολάτας και να μεθύσω με ένα λευκό αρωματικό κρασί του Ρωδανού.
Πρόσφατα επισκέφθηκα μια έκθεση στο Quai Branly που έγινε για πρώτη φορά στην Ευρώπη με έργα από τους Εσκιμώους. Η έκθεση "Les Arctiques" ήτανε εντυπωσιακή και περιείχε πολλές κατασκευές από ξύλο και κόκκαλα ζώων.Επειδή δε πολλά έργα ήτανε πολύ μικρά γι αυτό στη είσοδο έδιναν δωρεάν μεγεθυντικό φακό.Χαίρομαι αληθινά που αυτή η πόλη αγκαλιάζει το φως που σκορπάει ο πολιτισμός μας σε κάθε γωνιά της γής. Το διαφορετικό, το ξεχωριστό, το αλλοιώτικο έχει πάντα εδώ το σπίτι του.
Το Παρίσι " η πόλη της αιώνιας νεότητας" η παγκόσμια πρωτεύουσα των γραμμάτων και των τεχνών μας σπρώχνει συνέχεια προς το όνειρο, την αναζήτηση, την αυτοκριτική, την αυτοβελτίωση.
Το ταξίδι μου τελείωσε καταπκληκτικά γιατί ταξίδεψα business class και έτυχα εξαιρετικής εξυπηρέτησης από το πλήρωμα της αγαπημένης μου αεροπορικής εταιρείας AIR FRANCE- πολύ ευγενική και επαγγελματίας αεροσυνοδός, πλούσιο γεύμα, περιοδικά και εφημερίδες, τέλειο κόκκινο κρασί Bordeaux - που δυστυχώς εκείνη την ημέρα είχε πολύ λίγους επιβάτες.
Γύρισα "νεώτερος" στην Αθήνα και ένοιωσα για άλλη μια φορά στη γλώσσα μου λίγο από το νέκταρ της "αιώνιας νεότητας". Τώρα ετοιμάζω το επόμενο ταξίδι για τον φανερό έρωτα μου.Αρχισε ήδη να μου λείπει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου