Αγαπημένε μου Ιαν,
Το Σάββατο στις 23 Αυγούστου γύριζα στην Αθήνα μετά τις διακοπές μου στη Χαλκιδική. Ητανε μια ζεστή καλοκαιρινή ημέρα και ο εθνικός δρόμος είχε πολύ κίνηση. Οταν μετά από κάποιες ώρες έφτασα στην Αθήνα έμεινα εκπληκτος που ολα τα αυτοκίνητα ήτανε σταματημένα η κινούνταν εξαιρετικά αργά. Κατάλαβα ότι μάλλον είχε γίνει ατύχημα. Οταν έφτασα κοντά στο ατύχημα - ήτανε τελικά δυστύχημα - είδα μια μοτοσυκλέττα η ένα ποδήλατο πεταμένο κάτω στα δεξιά του δρόμου, κοντά στη Βαρυμπόμπη.
Αγαπημένε μου Ιαν, ζητώ συγνώμη γιατί εδώ στην πατρίδα μου, άφησες την τελευταία σου πνοή. Εσύ που γύρισες όλο τον κόσμο με το ποδήλατο σου, εσύ που από το 1963 ταξιδεύεις, εσύ που μετέφερες τις εμπειρίες σου μεσα από διαλέξεις στα Πανεπιστήμια, εσύ που έδειξες σε όλους μας ότι και στα 75 χρόνια μας μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα με ένα μόνο ποδήλατο.
Αγαπημένε μου Ιαν, δεν σε γνώρισα ποτέ αλλά ήρθα κοντά σου, τόσο πολύ κοντά σου, εκείνη την ημέρα. Ο θεός αποφάσισε ότι έπρεπε για πάντα να μείνεις εδώ μαζί μας. Σε αυτή τη χώρα του ονείρου και της λογικής, όπως λέει ο Ζάκ Λακαριέρ. Εσύ ευτυχώς πέρασες στο όνειρο, εμείς δυστυχώς συνεχίζουμε στη λογική του παραλόγου.
Στις 13 Απριλίου συμπληρώνονται 6 χρόνια από το δυστύχημα στα Τέμπη. Τι έγινε από τότε, πόσο αλλάξαμε εμείς, πόσοι συνάνθρωποι μας χάθηκαν, πληγώθηκαν, έμειναν ανάπηροι... ΓΙΑΤΙ;
Αγαπημένε μου Ιαν, ζητώ συγνώμη από σένα, από τους δικούς σου, από τους φοιτητές σου γιατί "φταίω" και εγώ...
Δείτε πως παρουσιάστηκε στο Iternet η είδηση :
"Ian Hibell was killed on the 23rd August 2008 after he was struck by a car in a hit and run incident on the Athens-Salonika highway about 17km from Athens, Greece. There were unconfirmed reports that the car that hit Ian was racing with another car at the time. The registration number of the car involved was taken by witnesses and the driver was arrested two hours later. Ian died at the scene".
Σε μία διάλεξή του το 2005, έλεγε: «Κάθε τόσο, ένα πουλί σηκώνεται και πετάει σε μέρη στα οποία κάτι το τραβάει. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό, αλλά συμβαίνει. Και είναι ωραίο».
Συγνώμη Ιαν, συγνώμη.
Το Σάββατο στις 23 Αυγούστου γύριζα στην Αθήνα μετά τις διακοπές μου στη Χαλκιδική. Ητανε μια ζεστή καλοκαιρινή ημέρα και ο εθνικός δρόμος είχε πολύ κίνηση. Οταν μετά από κάποιες ώρες έφτασα στην Αθήνα έμεινα εκπληκτος που ολα τα αυτοκίνητα ήτανε σταματημένα η κινούνταν εξαιρετικά αργά. Κατάλαβα ότι μάλλον είχε γίνει ατύχημα. Οταν έφτασα κοντά στο ατύχημα - ήτανε τελικά δυστύχημα - είδα μια μοτοσυκλέττα η ένα ποδήλατο πεταμένο κάτω στα δεξιά του δρόμου, κοντά στη Βαρυμπόμπη.
Αγαπημένε μου Ιαν, ζητώ συγνώμη γιατί εδώ στην πατρίδα μου, άφησες την τελευταία σου πνοή. Εσύ που γύρισες όλο τον κόσμο με το ποδήλατο σου, εσύ που από το 1963 ταξιδεύεις, εσύ που μετέφερες τις εμπειρίες σου μεσα από διαλέξεις στα Πανεπιστήμια, εσύ που έδειξες σε όλους μας ότι και στα 75 χρόνια μας μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα με ένα μόνο ποδήλατο.
Αγαπημένε μου Ιαν, δεν σε γνώρισα ποτέ αλλά ήρθα κοντά σου, τόσο πολύ κοντά σου, εκείνη την ημέρα. Ο θεός αποφάσισε ότι έπρεπε για πάντα να μείνεις εδώ μαζί μας. Σε αυτή τη χώρα του ονείρου και της λογικής, όπως λέει ο Ζάκ Λακαριέρ. Εσύ ευτυχώς πέρασες στο όνειρο, εμείς δυστυχώς συνεχίζουμε στη λογική του παραλόγου.
Στις 13 Απριλίου συμπληρώνονται 6 χρόνια από το δυστύχημα στα Τέμπη. Τι έγινε από τότε, πόσο αλλάξαμε εμείς, πόσοι συνάνθρωποι μας χάθηκαν, πληγώθηκαν, έμειναν ανάπηροι... ΓΙΑΤΙ;
Αγαπημένε μου Ιαν, ζητώ συγνώμη από σένα, από τους δικούς σου, από τους φοιτητές σου γιατί "φταίω" και εγώ...
Δείτε πως παρουσιάστηκε στο Iternet η είδηση :
"Ian Hibell was killed on the 23rd August 2008 after he was struck by a car in a hit and run incident on the Athens-Salonika highway about 17km from Athens, Greece. There were unconfirmed reports that the car that hit Ian was racing with another car at the time. The registration number of the car involved was taken by witnesses and the driver was arrested two hours later. Ian died at the scene".
Σε μία διάλεξή του το 2005, έλεγε: «Κάθε τόσο, ένα πουλί σηκώνεται και πετάει σε μέρη στα οποία κάτι το τραβάει. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό, αλλά συμβαίνει. Και είναι ωραίο».
Συγνώμη Ιαν, συγνώμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου